Het was tijd voor verandering. Mijn hele lijf schreeuwde erom. Figuurlijk, maar ook letterlijk in de vorm van pijn. Eigenlijk al jaren, sinds de peri menopauze zich aandiende. Al die jaren dat ik onverzettelijk doorploeterde en alle signalen van mijn lichaam negeerde. En signalen waren er.. Tot mijn lijf mij letterlijk tot stilstand maande, niet 1x overigens. Mijn innerlijke stem die maande tot door gaan, koppigheid en verdringing was sterk. Ik moest loskomen van ingesleten denk- en (gezins)patronen en delen van mijzelf zien die ik al lang geleden had weggestopt. Dat hield onder andere in dat ik mijn vrouwelijke energie, in al haar facetten meer moest omarmen en mijn mannelijke energie meer moest beteugelen. Meer zachtheid en vooral zonder oordeel. Soms een beetje zweven.

Zo’n verandering, misschien zelfs wel een paradigma switch, heeft niet van de een op de andere dag plaats gevonden en ik heb gemerkt dat mensen in mijn omgeving tijd nodig hadden om aan mijn 'nieuwe' ik te wennen. Van een nuchtere pragmatische hulpverlener naar "zwever". Inmiddels zijn deze beide aspecten van mijn persoonlijkheid prima geintegreerd, en kun je bij mij terecht als je ook een beetje wil 'zweven', maar ook als je houdt van een meer gegronde aanpak.